Van de visafslag naar het café


Ik Driss, de Musical luidt de titel van het de muziektheatervoorstelling die regisseur Bart Oomen op dit moment voorbereidt in Amsterdam en die op 23 september in première zal gaan. Gebaseerd op het boek Ik, Driss dat auteurs Hassan Bahara en Asis Aynan schreven als pseudobiografie van Driss Tafersiti, een van de eerste Marokkaanse mannen die in de jaren zeventig naar ons land kwamen om er te werken. In het geval van Driss -een fictief karakter- in de visafslag van IJmuiden, waar Turken en Marokkanen zwaar werk verrichten, lange dagen maken en tot elkaar lijken veroordeeld. De musical is – net als het boek- een eerbetoon aan die mannen die -alleen en slechts in het bezit van alleen wat kleren en een tandenborstel- huis en haard verlieten voor een onzeker bestaan in Nederland. Met als enig doel werk. En overwerk. Héél véél overwerk.
Regisseur Bart Oomen bewerkte het boek van Aynan en Bahara op basis waarvan Justus van Oel de liedteksten schreef. Componist Jan Pieter Koch op zijn beurt maakte op basis van deze woorden de muziek, die stilistisch breed uitwaaiert: van authentiek klinkende Marokkaanse muziek, het Nederlandse levenslied uit de jaren ’70, spetterende ensemblestukken en ingetogen ballades. De muziek weerspiegelt zo de pre-multiculturele maatsschappij van de Nederlandse jaren ’70 waar de hier werkende Marokkanen vooral werden gezien als exotisch, Heinekenbier doorging voor volksdrank en gemengde huwelijken alleen werden gesloten tussen katholieken en protestanten.
Op de repetitievloer is het keihard werken. Een ongekende hoeveelheid scènes moet gerepeteerd, de theatervloer verandert voortdurend van functie omdat er geschakeld moet worden van visafslag via de huiskamer naar het café en uiteraard vergt de hierboven beschreven muziek veel repetitietijd. Muzikaal leider Ed Boekee werkt beurtelings met een of meerdere van de spelers aan de vocale stukken terwijl Bart Oomen een scène ‘zet’ met de anderen. Aanpassingen aan de tekst en de muziek zijn aan de orde van de dag: om het verloop van het stuk zo natuurgetrouw en krachtig mogelijk te maken, komt het er op aan elk woord en elke noot op waarde te schatten. En dan blijkt dat sommige teksten of muzikale invalshoeken niet werken. Of -en dat komt vaak voor- dat de spelers een beter alternatief hebben gevonden.
Tussen het werken door valt er met regelmaat veel te lachen. Wanneer Mohammed Azaay -zelf van Marokkaanse origine- een Turkse collega nadoet bijvoorbeeld, of wanneer Sinan Eroglu nog eens een draai geeft aan de hilarische ‘kabeljauwscène’ die hem in eerste instantie in conflict brengt met zijn Marokkaanse collega’s. De sfeer op de repetities is geweldig: iedereen is overtuigd van de kracht van dit stuk dat op een mooie manier interculturele menselijke zwakheden blootlegt in een tijd waar we nu alleen nog maar met een lichtroze bril naar durven kijken: de Nederlandse jaren ’70. De energie die spreekt uit de muziek, de hartstocht waarmee gespeeld en gezongen wordt én natuurlijk het eenvoudige maar ijzersterke verhaal van Bahara en Aynan zal een fraaie musical tot resultaat hebben.

De trailer van Ik, Driss de Musical is hier te zien.
Op 23 september te zien in de Meervaart, Amsterdam en daarna op tournee door Nederland. Meer info op de site van Ik, Driss de Musical

Advertenties

0 Responses to “Van de visafslag naar het café”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




Geerts Twitter

Deze site


%d bloggers liken dit: