Another Green World

Als liefhebber van zijn muziek zag ik de documentaire ‘Imaginary Landscapes’ over Brian Eno laat. Eergisteren om precies te zijn terwijl deze mooie overzichtsfilm van de Engelse musicus, componist, producer en videokunstenaar toch van eind jaren ’80 is. Enige actualiteitswaarde is dit stukje dan ook volkomen vreemd…

Een inzicht, bijna niet meer dan een anekdote van Eno trof mij in de documentaire. Eno bracht een voorbeeld naar voren wat duidelijk moet maken wat hem intrigeerde in muziek. Het voorbeeld betrof een schilderij. Stel je voor: je ziet een abstract schilderij in de stijl van Jackson Pollock (deze bijvoorbeeld). Wanneer je daar naar kijkt, zie je dat er sprake is van een zekere willekeur. Of met andere woorden: het lijkt alsof de verf betrekkelijk willekeurig op het doek is geknoeid. Wanneer nu exáct hetzelfde schilderij ernaast hangt, wijzigt je perceptie van het eerste schilderij volledig. De willekeur blijkt geen willekeur: ofwel is het ene schilderij exact nageschilderd van het andere, ofwel is er sprake van een model of ‘mal’ waarmee talloze identieke kopieën van het werk zijn te produceren. Het abstracte schilderij verliest zijn uniciteit en tegelijkertijd suggereert het een bepaald ‘plan’ dat daarvoor afwezig was.

Dit nu is wat Eno van belang vindt in muziek. De vrijheid van de inventie (het in meer of mindere mate willekeurige karakter van een melodie is vergelijkbaar met een abstract beeld å la Jackson Pollocks) die zijn echte waarde pas prijs geeft wanneer blijkt dat er ook een ‘complot’ achter blijkt te steken (het tweede identieke schilderij of, in muziek, wanneer die betrekkelijk willekeurige melodie wordt geharmoniseerd en er dus een context rond die schijnbare vrijheid blijkt te zijn gecreëerd).

Vrijheid en complot (zo noemt Eno het in de documentaire) zijn Eno’s muzikale uitgangspunten. Ze zijn terug te vinden op tal van plekken en momenten in zijn muzikale werk, van Taking Tiger Mountain tot zijn productiewerk voor U2. Het mooist echter krijgt deze gedachte vorm niet in muziek, maar in de titel van zijn baanbrekende album uit 1975: Another Green World. De achterliggende gedachte is dat de mensheid in haar ruimtereizen op zoek gaat naar het vreemde en het buitenaardse maar dan stuit op een planeet die exáct dezelfde is als die van ons: Another Green World. Columbus’ ‘ontdekking’ veranderde het beeld van de Westerse mens op zichzelf in relatie tot de aardbol; hoe zou het zijn wanneer we erachter komen dat de aarde en de mensheid volstrekt niet uniek blijken te zijn? Een mooie, frisse en tijdloze gedachte die de man zelf inspireerde tot de fantastische muziek op dat album die even aards als onaards klinkt. Luister zelf…

Advertenties

0 Responses to “Another Green World”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




Geerts Twitter

Deze site


%d bloggers liken dit: