De Amerikaanse componist Frederic Rzewski startte met pianospelen op zijn vijfde en gedurende zijn hele carrière is de piano het belangrijkste instrument gebleven in zijn oeuvre. Een oeuvre dat zich onderscheidt door haar sociale bewustzijn en politiek getinte thematiek en door een ongewone, fysieke vorm van instrumentale virtuositeit. Rzweski bekendste (piano)werk is wellicht The people united will never be defeated dat door (onder meer) Ralph van Raat werd opgenomen. Dit werk is een set van 36 virtuoze variaties op het lied El pueblo unido jamás será vencido bedoeld om Beethovens beroemde Diabelli-variaties te flankeren maar bovenal een pleidooi is voor de kracht van het Chileense volk dat werd opgezadeld met een nieuwe dictator na een periode van betrekkelijke democratie onder Salvador Allende. Rzewski is daarmee één van de weinige toonkunstenaars die zich zonder scupules uitlaat over de machinaties van de Amerikaanse buitenlandse politiek.
Rzweski studeerde in zijn geboorteland bij onder meer Milton Babbit, Walter Piston en Roger Sessions voordat hij naar Italië vertrok om bij Luigi Dallapiccola te belanden. Zijn carrière concentreert zich in eerste instantie vooral op zijn buitengewone kwaliteiten als pianist maar geleidelijk aan ontwikkelt hij zich tot componist. Hij is mede-oprichter van Musica Elettronica Viva, een organisatie die zich richt op het stimuleren van muziek als een collectief maakproces waarbinnen improvisatie en electronica een grote rol spelen. Rzweski was een tijdlang werkzaam in Luik als compositiedocent en doceerde daarnaast onder meer aan Yale University, UCLA, Trinity in Londen en het Koninklijk Conservatorium in Den Haag.
Four Pieces startte als opvolger van The people united will never be defeated. Het herinnert in haar Zuid-Amerikaanse ritmiek en intens drama ook zeker aan dat stuk, maar is beknopter en abstracter. Rzewski voert de luisteraar mee door een klankwereld vol duistere hoekjes, vurige ritmes, herkenbare melodiefragmenten, sonore klankvelden en zachte, geheimzinnige nachtgeluiden. Sluimerend aanwezig is de felheid en overtuiging die de ‘revolutionaire’ kracht van Rzewki’s muziek bepaalt, zo nu en dan tot uitdrukking komend in aggressief hamerende basnoten en schrille texturen in het hoge register van de piano. Rzewski’s muzikale wereld is van graniet en de pianist heeft de verantwoordelijkheid deze in al haar percussieve kracht en donkere klankrijkdom bloot te leggen. Pianistische virtuositeit en nietsontziend muzikaal geweld gaan hier hand in hand.

Hier vind je een uitvoering van Johnatan Rain.

Advertenties

0 Responses to “Frederic Rzewski – Piano Piece nr. 4 (1977)”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




Geerts Twitter

Deze site


%d bloggers liken dit: