Guo Wenjing is van de generatie musici en componisten die bij de heropening van het conservatorium van Beijing in 1978 in de enorme rij belangstellenden stond om toegelaten te worden. Daarvóór was hij al actief in het muziekleven in zijn land, dat dan nog uitsluitend in dienst stond van de revolutie en de emanicipatie van de arbeiders. Vanaf 1978 werken Chinese componisten hard aan een inhaalslag, waarbij de muziek van Sjostakovitsj, Beethoven of Ligeti in één adem werd verzwolgen. Daarbij is het opvallend dat de Chinese componisten van die generatie -waaronder de inmiddels wereldberoemde Tan Dun- zowel karakteristieke elementen van de Chinese muziek als het daarbij horende traditionele instrumentarium niet hebben verloochend. Ook Guo Wenjing componeert voor zowel Westerse als Chinese instrumenten of combinaties daarvan. De erhu en de traditionele bamboefluit bijvoorbeeld bevolken zijn stukken. Wenjings muziek -inhoudelijk gezien mysterieus en sprookjesachtig als stokoude, vergeten verhalen- ontwikkelde zich in toenemende mate in Westerse vormen. Hij componeerde een opera op basis van het levensverhaal van de dichter Li Bai en schreef de scores voor diverse films, waaronder die van de ook in het Westen succesvolle Zhang Yimou.
In het Westen wordt zijn muziek gespeeld door gerenommeerde ensembles als het Nieuw Ensemble, Atlas Ensemble, Kronos Quartet en Ensemble Modern.
Dat Guo Wenjing een graag geziene gast is bij Nederlandse ensembles, bewijst dit werk Parade dat is geschreven in opdracht van Slagwerkgroep Den Haag en ook door hen op cd is uitgebracht. Het is een stuk voor drie slagwerkers met het beperkte instrumentarium van zes kleine Chinese gongs die met de handen en met verschillende stokken worden bespeeld. Omdat de slagwerkers dezelfde gongs bespelen, is de coördinatie tussen de spelers van cruciaal belang. In een uiterst precieze choreografie werken de drie spelers samen als waren ze één organisme. Wenjings muziek is niet gebaseerd op een theorie of een buitenmuzikale premisse. De subjectiviteit van zijn muziek wordt gevormd door zijn achtergrond, zijn verleden en zijn persoonlijke voorkeuren. Daardoor is zijn muziek stilistisch zéér divers, waarbij Chinese elementen, onvervalste Romantiek, modernistische en postmodernistische preoccupaties hand in hand gaan. De klankrijkdom die Wenjing uit zes Chinese gongs haalt is intuïtief tot stand gekomen. Zij resulteert niet uit de vooropgezette ‘agenda’ van bijvoorbeeld Varèse, wiens zoektocht naar nieuwe klanken vooraleerst een ideologische gemotiveerde queeste betekende met een nieuwe esthetiek als doel. Wenjing laat zijn hart spreken en doet dat met volle overgave waarbij naïviteit en rationaliteit eenvoudigweg gelijk op gaan. Zo zei hij ooit: ‘ik maak geen muziek voor de wereld of voor China. Ik maak wat ik leuk vind.’

Advertenties

0 Responses to “Guo Wenjing – Parade (2008)”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




Geerts Twitter

Deze site


%d bloggers liken dit: